Baridas

Społeczeństwo Baridasu

Spisane przez JBE Christoffo i Sł.P. Daniela bnt. von Staufena

Społeczeństwo Królestwa Baridasu znacznie różni się od tych z zagranicy. Największa różnica między Baridajczykami a pozostałymi mieszkańcami v-świata wynika ze stanowego podziału oraz jasno ustalonej hierarchii społecznej. Na jej czele stoi Król, sprawujący władzę absolutną za pomocą urzędników rekrutowanych spośród wyższych warstw społeczeństwa. Niżej jest reszta mieszkańców pozbawiona większych praw politycznych.

Społeczeństwo Królestwa Baridasu dzielimy na trzy stany:

Stan I, tworzony przez szlachtę i arystokrację, stanowiącą podstawę społeczeństwa Baridasu. Jego członkowie, którzy przez nobilitację lub wysokie urodzenie posiedli odpowiednie tytuły, pomagają Królowi rządzić krajem oraz piastują ważne dla jego rozwoju urzędy. Szlachta i arystokracja stanowi elitę kulturalną i intelektualną Królestwa, jest wzorem honorowego i prawego postępowania dla całej reszty naszego społeczeństwa.

Stan II tworzą duchowni z Sarmackiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej, której duchowym przywódcą jest Patriarcha Grodziska i całej Sarmacji Mirosław Iwan bnt Slipyj-Stepanowski. Zadaniem kapłanów jest duchowe prowadzenie mieszkańców oraz kulturowe ubogacanie społeczeństwa. Członkiem tego stanu zostać może każdy, niezależnie od tego, do jakiej warstwy społecznej należy.

Stan III tworzy największa grupa mieszkańców Baridasu. Mieszczanie i włościanie, bo o nich mowa, to ludzie biorący nikły udział w życiu kraju, z których większość jest albo nieaktywna, albo wykazująca zbyt małe poświęcenie, by zasłużyć na nobilitację. Dla wyróżniających się członków stanu trzeciego otwarta jest droga awansu społecznego przez uszlachetnienie.

Przywileje stanowe

Stan I — dla komesów (diuków) i augustów (markizów)

  • prawo do poprzedzania swego nazwiska tytułem oraz stosowania herbu (awatara) w miejscach publicznych,
  • możliwość zasiadania w Radzie Królestwa na wskazanie i wezwanie Króla jak i piastowania urzędów,
  • prawo do nabywania na własność posesji I, II i III kategorii wraz z właściwymi jej budynkami,
  • prawo do czerpania z posiadanej ziemi wszelkich możliwych korzyści,
  • prawo do swobodnego handlu uzyskanymi z posiadanej ziemi dobrami zgodnie z prawem Królestwa,
  • prawo do wykupu terenu od pozostałej urodzonych, kawalerów, grifftonów, magnusów i walwasorów na wniosek złożony do Króla po zasileniu Skarbca Królestwa 200 lt,
  • przywilej pozwalający kosztem odszkodowania dla Skarbu Królewskiego w wysokości 300 lt uniknięcia rozprawy i wyroku przez Straż bądź Radę Królestwa.

Stan I — dla walwasorów (hrabiów) i magnusów (wicehrabiów)

  • prawo do poprzedzania swego nazwiska tytułem oraz stosowania herbu (awatara) w miejscach publicznych,
  • możliwość zasiadania w Radzie Królestwa na wskazanie i wezwanie Króla jak i piastowania urzędów,
  • prawo do nabywania na własność posesji I, II i III kategorii wraz z właściwymi jej budynkami,
  • prawo do czerpania z posiadanej ziemi możliwych korzyści,
  • prawo do swobodnego handlu uzyskanymi z posiadanej ziemi dobrami zgodnie z prawem Królestwa,
  • prawo do wykupu terenu od urodzonych, kawalerów i grifftonów na wniosek złożony do Króla po zasileniu Skarbca Królestwa 300 lt,
  • przywilej pozwalający kosztem odszkodowania dla Skarbu Królewskiego w wysokości 400 lt uniknięcia rozprawy i wyroku przez Straż bądź Radę Królestwa.

Stan I — dla banneretów (baronów), grifftonów (baronetów), kawalerów (kawalerów) i urodzonych

  • rawo do poprzedzania swego nazwiska tytułem oraz stosowania herbu (awatara) w miejscach publicznych,
  • możliwość zasiadania w Radzie Królestwa na wskazanie i wezwanie Króla jak i piastowania urzędów,
  • prawo do nabywania na własność posesji II i III kategorii wraz z właściwymi jej budynkami,
  • prawo do czerpania z posiadanej ziemi korzyści,
  • prawo do swobodnego handlu uzyskanymi z posiadanej ziemi dobrami zgodnie z prawem Królestwa.

Stan II — duchowieństwo

  • prawo do wznoszenia kościołów i innych obiektów sakralnych ze wsparciem Skarbca Królewskiego,
  • prawo do bycia sądzonym jedynie przez Radę Królestwa.

Obowiązki stanowe

Stan I — arystokracja i szlachta

  • oddawanie dziesiątej części swojego dochodu na rzecz Królestwa,
  • światłe rady, pomoc prawna, polityczna i pieniężna na wezwanie Króla,
  • powinność obrony przed siłami wrogimi prawowitej władzy,
  • stawiennictwo na wezwanie z wraz z pocztem wojskowym w miejscu zboru chorągwi wyznaczonej przez Króla,
  • utrzymanie w dobrym stanie posiadanego terenu,
  • opuszczenie posiadanej ziemi na wezwanie Króla, czego nie stosuje się do komesów i augustów Królestwa.

Stan II — Duchowieństwo

  • wsparcie duchowe Króla i członków Rady Królestwa,
  • duchowe prowadzenie poddanych Króla,
  • prowadzenie szkół parafialnych, które pogłębiają wiedzę społeczeństwa.

Stan III — Mieszczaństwo i włościaństwo

  • świadczenie pracy na rzecz Króla oraz całego Królestwa