Królewskie Miasto

• Witamy w Almerze
• Herold · Aktualności
• Pytania i odpowiedzi
• Zamieszkaj w Almerze
• Lista dyskusyjna
• Czat Baridajski
• Karczma „Pod Rarógiem”
• Finta Baridajska
• Szkoła parafialna

Dla turystów

• Położenie
• Symbole i patron
• Historia
• Zabytki
• Pałac Rodu von Staufen
• Pomnik Anioła
• Browar i winnice
• Tytoń almerski
• Uroczystości
• Galeria Królewska
• ZOO Almerskie
• Zamki Almerskie

Dział urzędowy

• Władze i prawo
• Spis mieszkańców
• Spis posesji
• Plan i zakup posesji

Królestwo Baridasu

• Społeczeństwo
• Muzyka wybrana
• Sport
• Gospodarka
• Geografia
• Historia i archiwa
• Komnata Zasłużonych

Szkoła parafialna w Almerze

1. Wprowadzenie do Baridasu, Sarmacji i innych mikronacji
   1. Czym są mikronacje?

      Mikronacje (zwane także wirtualnymi państwami albo, potocznie, v-państwami) są internetowymi społecznościami zorganizowanymi na wzór realnych krajów. Posiadają one m.in. własne terytoria, mieszkańców, władze i prawo, regiony i miejscowości, politykę zagraniczną, walutę i gospodarkę, symbole narodowe, historię i zabytki, kulturę i sztukę, naukę i oświatę, prasę i inne media, sport oraz siły zbrojne. Pokrótce opiszemy poszczególne sfery funkcjonowania mikronacji — zachęcając jednocześnie do odwiedzania podanych odsyłaczy i pogłębiania wiedzy na temat bogatego świata państw wirtualnych. W ramach materiału uzupełniającego proponujemy również lekturę „Państw wirtualnych” (2004) autorstwa JKM Piotra Mikołaja.

      1. Terytoria mikronacji

      Terytorium mikronacji ma dwojakie znaczenie. Po pierwsze, może oznaczać wszystko to, co znajduje się na jej serwerze (strony internetowe, bazy danych, listy dyskusyjne i fora). Po drugie, może oznaczać terytorium wirtualne, geografię będącą dziełem wyobraźni. Najpopularniejszą mapą polskich mikronacji jest mapa autorstwa króla Surmenii. Znajdują się na niej największe i najważniejsze polskie państwa wirtualne. Terytorium rzeczypospolitej sarmackiej (Księstwa Sarmacji razem z krajami Korony Księstwa Sarmacji — te pojęcia prawne opiszemy dalej), której częścią jest Królestwo Baridasu, oznaczone jest kolorem jasnofioletowym. W systemie informatycznym podzielone jest ono na sektory, które z kolei dzielą się na posesje, najczęściej zlokalizowane w miejscowościach — miastach i wsiach. Aby dowiedzieć się więcej na temat wirtualnej geografii, odwiedź strony Instytutu Edukacji Sarmackiej oraz dział Geografia na stronach Królestwa Baridasu.

      2. Mieszkańcy, władze i prawo

      Mieszkańcami mikronacji są wszyscy uczestnicy ich społeczności. Zależnie od państwa, ich status prawny jest różny. W rzeczypospolitej sarmackiej mieszkańcy należą do dwóch, podstawowych grup — mieszkańców bez obywatelstwa sarmackiego, którym w zasadzie nie przysługują żadne prawa, oraz tych, którzy obywatelstwo sarmackie posiadają. Konstytucja gwarantuje obywatelom szeroki zakres praw i wolności o charakterze politycznym, kulturalnym i gospodarczym. W szczególności, przysługuje im prawo do wybierania władz oraz bycia wybieranym i obejmowania funkcji publicznych. Władze, jak nietrudno się domyślić, to osoby, które pełnią określone funkcje państwowe. Należą do nich m.in. monarcha, członkowie Rządu odpowiedzialni za poszczególne resorty, sędziowie, namiestnicy prowincji, członkowie rządów prowincjonalnych oraz naczelnicy miejscowości. Funkcjonowanie mikronacji jest regulowane przez prawo dwóch rodzajów — wyższego rzędu, wspólne dla całej rzeczypospolitej sarmackiej i ustanawiane przez władze szczebla centralnego — Księcia i Izb Sejmu, oraz niższego rzędu, lokalne, ustanawiane przez władze krajów Korony, prowincji i miejscowości. W Królestwie Baridasu prawo stanowi Król, wedle swojego uznania konsultując je wcześniej z Radą Królestwa.

      3. Regiony i miejscowości

      Rzeczpospolita sarmacka jest pojęciem, którego używamy dla jednoczesnego określenia Księstwa Sarmacji i krajów Korony Księstwa Sarmacji. Nie należy mylić go z republiką — na jej czele stoi Książę Sarmacji, który jednocześnie jest Królem Baridasu. Regionami rzeczypospolitej są kraje Korony, prowincje Księstwa Sarmacji i Terytorium Koronne — dla uproszczenia będziemy nazywać je regionami. Kraje Korony są niepodległymi państwami o ograniczonej suwerenności — na mocy traktatów unii przekazały one część swoich uprawnień władzom centralnym Księstwa Sarmacji, m.in. z zakresu polityki zagranicznej czy polityki gospodarczej. Prowincje są samorządnymi częściami składowymi Księstwa Sarmacji, jednak w przeciwieństwie do krajów Korony — zakres ich uprawnień może być swobodnie kształtowany przez władze centralne. Wreszcie, Terytorium Koronne to obszar Księstwa Sarmacji, który nie należy do żadnej prowincji i podlega bezpośrednio Księciu jako depozytariuszowi Korony. Strukturę rzeczypospolitej obrazuje poniższy wykres:
      
      
      
      We wszystkich regionach rzeczypospolitej znajdują się miejscowości. Miejscowości są najmniejszymi jednostkami samorządu terytorialnego, można przyrównać je do gmin. Dzielą się one na miasta (na czele których stoją, zależnie od regionu, burmistrzowie, merowie, kasztelanowie lub prezydenci) i wsie (na czele których stoją sołtysowie). Miejscowościami Baridasu są stolica — Królewskie Miasto Almera oraz wieś Slipyjów.

      4. Polityka zagraniczna

      Polityka zagraniczna mikronacji obejmuje całokształt kontaktów z innymi mikronacjami. Jak wspomnieliśmy, zajmują się nią władze centralne Księstwa Sarmacji, którym kraje Korony przekazały swoje uprawnienia w tym zakresie. Organem odpowiedzialnym za jej prowadzenie jest Minister Spraw Zagranicznych. Księstwo Sarmacji utrzymuje stosunki dyplomatyczne z wszystkimi faktycznie (aktywnie) istniejącymi polskimi państwami wirtualnymi — m.in. Sułtanatem Al Rajn, Królestwem Dreamlandu, Monarchią Austro-Węgierską, Królestwem Natanii, Królestwem Nowej Teutonii, Królestwem Scholandii, Królestwem Surmeńskim i Mandragoratem Wandystanu. Większość z nich należy do Organizacji Polskich Mikronacji, która jest odpowiednikiem realnej Organizacji Narodów Zjednoczonych. Placówkami dyplomatycznymi Księstwa Sarmacji w innych mikronacjach są — podobnie, jak w realnych państwach — ambasady, kierowane przez ambasadorów. Ich zadaniami są reprezentowanie Księstwa Sarmacji w kontaktach z władzami państw przyjmujących oraz rozwijanie współpracy międzynarodowej.

      5. Waluta i gospodarka

      Walutą Księstwa Sarmacji i całej rzeczypospolitej sarmackiej jest libert (lt), dzielący się na 100 pinów. Emisja waluty należy do władz centralnych. Bankiem centralnym jest Bank Sarmacji, w którym prywatne konta posiada przytłaczająca większość mieszkańców rzeczypospolitej. Władze centralne zapewniają także funkcjonowanie wspólnego systemu gospodarczego, nazywanego „Syriuszem” (jest to skrót od SYstemu Rejestracji I Użytkowania Sarmackich Zasobów). System obejmuje ewidencję mieszkańców, gruntów i, przedsiębiorstw, sprzedaż towarów i usług, a także kompletny ciąg produkcji, transportu i zużywania dóbr. Z punktu widzenia mieszkańców najważniejsze są żywienie (za pomocą restauracji), leczenie (za pomocą aptek) i zakwaterowanie (w lokalach mieszkalnych). Pod pojęciem Syriusza rozumie się też niekiedy cały system informatyczny Księstwa Sarmacji.

      6. Symbole narodowe

      Wszystkie mikronacje posiadają swoje symbole. Należą do nich herby (mylnie nazywane godłami), barwy i flagi, często także hymny. I tak np. herbem Królestwa Baridasu jest orzeł biały w niebieskiej tarczy zwieńczonej koroną królewską, herbem Księstwa Sarmacji — orzeł biały w czerwono-niebieskiej tarczy zwieńczonej mitrą książęcą, a herbem Królestwa Scholandii — trzy czarne lwy w złotej tarczy zwieńczonej koroną królewską. Barwami tych trzech krajów są kolory niebieski i biały (Baridas), biały, czerwony i niebieski (Sarmacka) oraz czarny i złoty (Scholandia). Barwy umieszczone na tkaninach stanowią flagi, niekiedy z dodatkiem godła (Baridas) czy herbu (Scholandia). Hymnami są najczęściej realne, zapożyczone melodie — i tak Baridas posługuje się hymnem Saint Lucii, Sarmacja — hymnem Czadu (pod nazwą „Wielka Sarmacjo”), a Scholandia — melodią zwaną w tym kraju pod nazwą „Boże, Ojcze wszystkich ludów”.

      7. Historia i zabytki

      Historię mikronacji dzielimy na dwa gatunki — historię realną, a więc tę spisywaną od chwili faktycznego powstania mikronacji, oraz przedinternetową — a więc tę będącą dziełem wyobraźni i sięgającą często czasów starożytnych. W przypadku Baridasu historia realna sięga 25 czerwca 2002 r., gdy powstał on jako Republika Baridasu, a historia przedinternetowa — wczesnych wieków średnich. Historia realna Sarmacji sięga 5 maja 2002 r., gdy powstała Komisja Organizacyjna Księstwa Sarmacji, podczas gdy opisane i oficjalnie zatwierdzone dzieje wyspy sięgają czasów prehistorycznych (3000 r. p.n.e.). Zabytki umieszczone są, co zrozumiałe, w realiach historii przedinternetowej. W stolicy Baridasu, Almerze, są nimi m.in. Zamek Królewski, Pałac Sprawiedliwości, Sobór Królewski. Z urzędowym rejestrem zabytków, wspólnym dla całej rzeczypospolitej sarmackiej, można zapoznać się na stronach Ministerstwa Dziedzictwa Narodowego.

      8. Kultura i sztuka

      Szeroko rozumiane kultura i sztuka są jednym z fundamentów mikronacji. Twórczość ich mieszkańców to m.in. literatura (powstało wiele opowiadań i wierszy osadzonych w realiach mikronacji), grafika, grafika komputerowa i webdesign (do przodujących należą sarmacki i dreamlandzki), heraldyka, fotografika i muzyka. Za szczególną jej formę należy uznać opisywanie historii przedinternetowej i zabytków, wymagające — oprócz posiadania realnej wiedzy, umożliwiającej tworzenie realistycznej, historycznej przestrzeni — także niemałej wyobraźni. Specyficzną formą twórczości są również „złote cytaty”, powstające na bieżąco podczas debat i polemik tak publicznych, jak i prywatnych. Dla celów poglądowych, zachęcamy do odwiedzenia Galerii Książęcej w Grodzisku, Galerii Królewskiej w Almerze, Galerii Narodowej w Scholopolis, ImPure Gallery oraz zapoznania się z archiwalnymi numerami nieistniejącego już Dziennika Grodziskiego.

      9. Nauka i oświata

      Największą i najlepiej rozwiniętą placówką naukową polskich mikronacji jest Królewski Uniwersytet Scholandii. Do innych placówek naukowych można zaliczyć Gelloński Instytut Naukowy czy dreamlandzki Instytut Nauki. W Wandystanie powstaje Ludowy Uniwersytet Wandejski. Ich cele są zbliżone do celów realnych instytucji naukowych — są nimi prowadzenie badań i upowszechnianie ich wyników oraz kształcenie przyszłych pokoleń. Z uwagi na to, iż populację mikronacji stanowią głównie osoby w wieku licealnym i studenci, sfera nauki nie należy do rozwiniętych. W tym kontekście na szczególne odnotowanie zasługują badania mikronacji prowadzone przez pracowników naukowych Uniwersytetu Gdańskiego w ramach Pracowni Edukacji Medialnej. Placówkami oświatowymi, których zadaniem jest wyłącznie przekazywanie podstawowej i średniozaawansowanej wiedzy nowym mieszkańcom mikronacji, są m.in. szkoła parafialna w Almerze, Instytut Edukacji Sarmackiej i scholandzkie Liceum im. Książąt Szwabii.

      10. Prasa i inne media

      Media towarzyszyły mikronacjom od ich początków. W Baridasie jako jeden z pierwszych istniał Głos Baridasu, publikowany na strojach internetowych kraju. Powszechnie przyjęło się, że pod porządnym czasopismem każdy czytelnik może zostawić swój komentarz. W miarę postępu narodziły się w mikronacjach także stacje radiowe oraz telewizyjne. Radio nadaje na żywo dzięki wtyczce do programu Winamp (Shoutcast), natomiast telewizja to nagrane programy, najczęściej informacyjne, umieszczane w serwisie YouTube. Oficjalną agencją prasową Królestwa Baridasu jest Herold. Nowością w nim jest to, że za komentarze pod nim trzeba uiścić opłatę — ćwierć liberta. Niedawno powstał również serwis, który tak, jak strona główna Księstwa Sarmacji zamieszcza artykuły z wszystkich sarmackich agencji prasowych, publikuje wszelkie wiadomości z zainteresowanych czasopism znajdujących się w wirtualnym świecie — jest to „Planeta Mikronacje”.

      11. Sport

      Sport w v-świecie z oczywistych powodów ogranicza się do wysiłku umysłowego, nie licząc w niektórych przypadkach ćwiczenia zdolności manualnych. W mikronacjach tylko dwie dyscypliny osiągnęły miano międzynarodowych, były to: skoki narciarskie — wykonywane w grze Deluxe Ski Jumping; nagrywano powtórki z takich skoków, a następnie wysyłano je do organizatorów zawodów oraz piłka nożna — a właściwie, menadżerstwo zespołów piłkarskich; obecnie w wielu mikronacjach istnieje liga piłkarska, a raz na pewien czas odbywają się mistrzostwa — gracz musi stworzyć zespół piłkarski oraz określić statystyki drużyny. Istnieją także przejściowe mody na inne rodzaje sportu, nie osiągają jednak one rangi międzynarodowej. I tak, w Baridasie przez pewien czas był szał na Discgolfa, a ostatnio Baridajczycy brali udział w ogólnosarmackich zawodach Formuły 1.

      12. Siły zbrojne

      Siły zbrojne w mikronacjach stanowią raczej rozrywkę dla swoich żołnierzy, aniżeli realną siłę, zdolną do użycia przymusu — co wynika z tego, iż faktyczną władzę posiadają ci, którzy kontrolują systemy informatyczne i miejsca publiczne. Siły zbrojne niektórych mikronacji odgrywają rolę w gospodarce, zakładając przedsiębiorstwa produkujące na ich potrzeby oraz ogłaszając przetargi. Obecnie za ochronę Królestwa Baridasu odpowiedzialne są sarmackie Książęce Siły Zbrojne, w których szeregach służą także Baridajczycy. W Baridasie wojsko nigdy nie istniało. W grudniu 2007 r. powstała, jednakże, Straż, której zadaniem jest pilnowanie porządku w miejscach publicznych, czerpiąca z tradycji paramilitarnej Królewskiej Gwardii Baridajskiej.

   2. Królestwo Baridasu w skrócie

   Baridas powstał 25 czerwca 2002 r. Jego założycielem, a zarazem pierwszym prezydentem został Christoffo, również dziś aktywny w Baridasie. Początkowo Baridas był republiką, ale w późniejszym okresie przekształcił się w monarchię, przez krótki okres pod koniec 2007 r. był także anarchią. Od 9 listopada 2006 r. Baridas był związany unią realną z Księstwem Sarmacji, z królem Piotrem Mikołajem (księciem Sarmacji, który otrzymał koronę królewską Baridasu z rąk JKM Mikołaja Aleksandra Piotra) na czele. Obecnie władzę królewską dzierży trzeci król Baridasu i drugi książę Sarmacji, Jego Królewska Mość Daniel Łukasz.

   Pełnia władzy skupiona jest w ręku monarchy, lecz istnieją także inne instytucje np. Rada Królestwa z głosem doradczym. Baridas charakteryzuje się niespotykaną w innych mikronacjach strukturą stanową — każdy ze stanów ma swoje przywileje, ale również obowiązki. Głowny organ prasowy królestwa to Herold — czasopismo dostępne na głównej stronie Królestwa. Baridas to najprawdopodobniej najoryginalniejsza z propozycji wśród sarmackich prowincji i krajów Korony, a ostatnimi czasy najprawdopodobniej najszybciej rozwijająca się część Korony Księstwa Sarmacji.

   3. Księstwo Sarmacji i Korona Księstwa Sarmacji
      1. Księstwo Sarmacji

      Księstwo Sarmacji to największa, druga (po Dreamlandzie) najstarsza i jedna z najbardziej znanych mikronacja. Założone zostało w 2002 r. przez Jego Książęcą Wysokoœć Piotra Mikołaja, który rządził nim do 6 paŸdziernika 2008 r. Głównym polem aktywności obywateli jest polityka. Ustrój sarmacki zawsze łączył cechy stabilnej monarchii i atrakcyjnej dla społeczeństwa demokracji. Istnieje więc rząd z Kanclerzem na czele, skupiająca arystokrację Izba Senatorska oraz wybieralna Izba Poselska. Tak duża ilość urzędników wiąże się z niesłychanie rozwiniętym prawem. Sarmackie prawodastwo należy do najbardziej zaawansowanych w mikroświecie. Gdzie polityka, tam i media. Przez pięć lat istnienia Księstwa działało w nim już kilkadziesiąt agencji prasowych, dziś Brama Sarmacka, baridajski Herold, Grodziska Agencja Prasowa czy Goniec Czarnoleski stanowią wzór dla innych tego typu instytucji. W Sarmacji możemy także posłuchac radia czy nawet obejrzeć w telewizji wiadomości. Kolejnym magnesem dla nowych mieszkańców jest gospodarka. W Sarmacji działa Syriusz, największy w polskim mikroświecie system będący symulacją gospodarki państwa. Nie byłoby jednak Sarmacji bez obywateli. Ponad 3000 mieszkańców, 200 obywateli i 100 szlachciców i arystokratów stawiają Księstwo na pozycji największej mikronacji.

      2. Hrabstwo Gellonii

      Hrabstwo Gellonii 3 × „naj” — jedna z najstarszych, największych i najpiękniejszych prowincji Księstwa Sarmacji. Region ma niesłychanie bogatą historię „przedinternetową”. Gelonowie w VIII-VII w p.n.e. wyemigrowali z Centralnej Azji, osiedlając się na stepach nadczarnomorskich, gdzie utworzyli potężne imperium z centrum na Półwyspie Krymskim. Organizowali dalekosiężne wyprawy łupieżcze, wdzierając się pod koniec VII w. na teren Azji Mniejszej i do Egiptu. Najechali też Europę Środkową, docierając na tereny dzisiejszej Polski. Budzili strach oraz podziw swoją walecznością, odwagą i szlachetnością. Gelonowie utracili znaczenie pod koniec III w. p.n.e., ulegając najazdowi Sarmatów. Historia internetowa jest niemniej ciekawa. Gellonię jako sarmacką prowincję utworzył Ojciec Założyciel — Wieniek. Prowincja borykała się z rozmaitymi wstrząsami, zmieniali się jej Namiestnicy, zmieniały inne władze, zmieniały formy rządów. Obecnie Namiestnikiem Gellonii jest Paweł baron „Szmrek” Szermiński h. Poraj, który równocześnie jest Wielkim Mistrzem gellońskiego Zakonu Feniksa. Ministrem stanu Gellonii jest Piotr diuk Kościński. Władze urzędują w stolicy, Krezie (ok. 40 mieszkańców); historycznie drugim najważniejszym miastem jest Fer (ponad 100 mieszkańców), w którym swoją siedzibę ma Flotylla Gellońska, słynna jednostka reprezentacyjno-szkoleniowa. Inne znane gellońskie miasto, to Athos (ponad 20 mieszkańców), zaś najnowsze, niedawno powstałe — Santa Ana (kilkunastu mieszkańców). Na wschodzie Gellonia jest równinna; w zachodniej części położone są Góry Kocie, wraz z najwyższym szczytem — Pradziadem. Klimat — przeważnie morski.

      3. Rzeczpospolita Sclavińska

      Rzeczpospolita Sclavińska znajduje się na terenie trzech byłych prowincji Księstwa Sarmacji. Główną rzeką jest Elda, płynąca przez stolicę — Eldorat (wedle legendy, założony ok. VIII wieku p.n.e., bogaty w zabytki). Ustrojem Sclavinii jest republika prezydencka. Głową państwa jest Prezydent wybierany w wyborach powszechnych, który m.in. koordynuje prae rządu, reprezentuje państwo i wydaje edykty z mocą ustawy. Władzę ustawodawczą sprawuje Sejm, władza wykonawcza należy do Rządu, a władza sądownicza do niezawisłego sądu. Rzeczpospolita Sclavińska posiada wiele instytucji kulturalnych, m.in. Filharmonię, Teatr Narodowy oraz rozwijającą się Bibliotekę. Rozwinięte są media, każda agencja prasowa może posiadać subforum na głównym forum dyskusyjnym, a za każdy komentarz do gazety wypłaca się dotację równą jednemu libertowi. Dzięki temu, w Sclavinii istnieje wiele gazet, od tygodników informacyjnych po tematyczne magazyny. Istnieje również Sclavińska Agencja Informacyjna — państwowa agencja prasowa informująca Sarmatów o wydarzeniach w Sclavinii, a Sclavińczyków — o aktualnej sytuacji w v-świecie. Sclavińczycy przywiązani są do swoich świąt narodowych, symbolizujących ważne wydarzenia z historii. Są to: Święto Powstania Sclavinii, Dzień Odrodzenia Sclavinii, Dzień Prezydenta, Dzień Inkorporacji do Korony Sarmacji, Święto Symboli Narodowych, Święto Demokracji, Święto Pamięci oraz Święto Zasłużonych dla Sclavinii. Tym, co wyróżnia Sclavinię na tle innych regiomów jest niezwykle aktywne forum dyskusyjne. Miesięcznie publikowanych jest na nim ponad trzy tysiące wiadomości, ciągle toczą się debaty i dyskusje. Jest ono centrum życia państwa. Wszystkie działające na terytorium Rzeczpospolitej instytucje i organizacje posiadają na nim osobne podfora. Tradycją stały się media „forumowe”, nieposiadające strony internetowej, a publikujące artykuły wyłącznie na forum. Właśnie na forum kierowani są wszyscy nowi mieszkańcy kraju.

      4. Terytorium Koronne

      Terytorium Koronne obejmuje ziemie Księstwa Sarmacji nieznajdujące się na obszarze prowincji. Dziś jest to południowa część wyspy Sarmacji, czyli rdzennej części Księstwa. Terytorium Koronne, mimo bogatej historii, nie posiada osobowości prawnej, a do niedawna nie miało nawet namiastki władz samorządowych. Dwie największe metropolie Księstwa i Terytorium Koronnego to Grodzisk i Czarnolas (wchodzący w skład najmniejszej jednostki terytorialnej w Księstwie — Kasztelanii Czarnoleskiej). Aktywnie działa Morwieniec, wokół którego niebawem powstanie samodzielna prowincja — Morwan. Takie plany istnieją także w stosunku do samego Terytorium — powstał Sejmik Wojewódzki, skupiający naczelników miejscowości, którego głównym celem jest stworzenie nowej prowincji. Na czele tego organu stoi powoływany przez Księcia Wojewoda Koronny. Mimo tych przeciwności, Terytorium Koronne jest niezwykle aktywne. Działają tu prężnie kluby sportowe, wydawany jest m.in. Goniec Czarnoleski, powstaje Uniwersytet Czarnoleski, a w Grodzisku funkcjonuje Instytut Edukacji Sarmackiej. Grodzisk jest także siedzibą władz zwierzchnich Księstwa Sarmacji.

      5. Marchia Teutońska

      Marchia Teutońska swoją tradycją państwową, narodową i kulturową odwołuje się aż do 29 lipca 2003 r., kiedy to powstało Cesarstwo Teutonii. Przełomowym momentem w życiu tej prowincji jest maj 2006 r., kiedy to nastąpił rozpad Marchii. Wtedy powstało Królestwo Nowej Teutonii. Teraz cesarstwo istnieje jako dwie oddzielne rzeczy. Jednak Marchia Teutońska bardzo odczuła skutek owego maja, ponieważ nastąpiło znaczne wyemigrowanie zasłużonych Teutończyków do KNT. Ciężko teraz zbudować porządną ekipę dbającą o stare fundamenty prowincji. Namiestnik jest najwyższym przedstawicielem Marchii Teutońskiej. W jego osobie z woli Księcia skupia się władza nad Marchią. Organami Marchii, pozostającymi pod zwierzchnictwem Namiestnika, są: Rada Marchii, Senat Marchii i Starostowie. Rada Marchii składa się z Kanclerza oraz Ministrów. Kanclerz reprezentuje Radę Marchii, kieruje jej pracami oraz ustala ogólne zasady polityki Marchii. Senat Marchii sprawuje funkcje ustawodawcze i kontrolę nad działalnością Rady Marchii; nadto do Senatu Marchii należy ustalanie budżetu i nakładanie ciężarów na mieszkańców, oraz ratyfikowania umów międzyregionalnych. Funkcje rządzenia Marchią nie należą do Senatu. Senat składa się z: Namiestnika, burmistrza Srebrnego Rogu i senatorów wybranych w głosowaniu powszechnym, tajnym i bezpośrednim.

      6. Księstwo Trizondalu

      Trizondal jest najbardziej wysuniętym na wschód krajem Korony Księstwa Sarmacji. Leży na Kontynencie Wschodniem razem z mikronacjami takimi, jak Austro-Węgry i Surmenia. Trizondal powstał w wyniku połączenia trzech mniejszych państw (Triland, Dalmencja, Zongya). Władzę w Księstwie sprawuje Kolegium Książęce. Składa się z 4 legatów (2 mianowanych przez Księcia Trizondalu i 2 wybieranych przez Sejm Wielki). Legaci podejmują decyzje poprzez głosowanie. Sejm Wielki to organ, w którym może zasiadać każdy obywatel trizondalski. Sejm ma inicjatywę ustawodawczą oraz głos doradczy w Kolegium Książęcym. Miejscowościami Trizondalu są: Trizopolis (stolica), Rottera i Merida. W Księstwie działają dwie gazety: „Twoja Gazeta” i „Trizondal Football” oraz Televizja Trizondal. TVT jest obecnie największą telewizją, a „Trizondal Football” największą gazetą o tematyce piłkarskiej w v-świecie.

   4. Inne mikronacje (wybrane)
      1. Królestwo Nowej Teutonii

      Królestwo Nowej Teutonii proklamowało niepodległość 16 grudnia 2007 r., po trwających kilka tygodni pracach przygotowawczych, choć swoją tradycją państwową, narodową i kulturową odwołuje się aż do 29 lipca 2003 r., kiedy to powstało Cesarstwo Teutonii. Od początku istnienia na czele królestwa stoi Jego Królewska Mość Łukasz August, które wedle posiada ograniczoną władzę — prawo do weta zawieszającego i inicjatywy ustawodawczej oraz sprawuje najwyższą władzę sądowniczą. Ponadto w jego rękach spoczywają typowe kompetencje głowy państwa, jak prawo łaski, nadawania obywatelstwa, orderów, tytułów szlacheckich, powoływania ambasadorów i premiera (który musi uzyskać jednak wotum zaufania parlamentu). Władzę ustawodawczą sprawuje Błękitna Izba, składająca się z pochodzących z wyborów powszechnych oraz burmistrza stołecznego Złotego Grodu. Błękitna Izba ma największy wpływ na powoływanie rządu, który też jest przed nią odpowiedzialny politycznie. Istotną rolę odgrywa premier, który (alternatywnie z właściwym ministrem) kontrasygnuje większość aktów królewskich. Władza sądownicza spoczywa w rękach Trybunału Królewskiego składającego się z ławników orzekających pod przewodnictwem królewskim. Głównymi siłami politycznymi są socjalistyczno-narodowe Narodowe Odrodzenie Teutonii, socjalistyczno-internacjonalistyczne Przymierze Teutońskich Socjalistów i socjalistyczno-populistyczna partia „Państwo dla Ludzi”. Prasa ogranicza się do państwowego Kuriera Koronnego oraz Kawiarni Prasowej, gdzie możliwość publikacji mają wszyscy mieszkańcy.

      2. Królestwo Scholandii

      Królestwo Scholandii jest jednym z najstarszych i największych polskich wirtualnych państw, zaliczanym, obok Dreamlandu i Sarmacji, do „Wielkiej Trójki”. Założone we wrześniu 2002 r. przez dr. Armina Frederika von Rohrscheidt-Schwabena, wskutek decyzji o przeniesieniu tradycji jego rodziny do świata wirtualnego. Ustrojem Scholandii jest monarchia konstytucyjna z parlamentarno-gabinetowym systemem sprawowania władzy. Królestwo znane jest z licznych instytucji kulturalnych (np. Galeria Scholandczyków, Muzeum Karykatury Politycznej, Galeria Narodowa, ImPure Gallery) i wysokiego, jak na warunki mikroświatowe, poziomu edukacji — działa tutaj znany w całym wirtualnym świecie Królewski Uniwersytet Scholandzki ze swoimi dziewięcioma wydziałami. Gospodarka rynkowa oparta jest o własny system gospodarczy. Lista dyskusyjna kraju odznacza się wysokim poziomem dyskusji, a do tradycji mieszkańców weszły coniedzielne spotkania na chacie. Media scholandzkie, niegdyś uważane za najlepsze, dzisiaj zdominowane są przez Życie, Niecodziennik Scholijski i Scholandzką Agencję Prasową. Jak niemal każdy wirtualny naród Scholandczycy posiadają siły zbrojne, przez wielu uważane za wysoko rozwinięte.

      3. Mandragorat Wandystanu

      Mandragorat Wandystanu powstał 11 grudnia 2004 r., założony przez działacza wirtualnego ruchu komunistycznego Michasia Winnickiego oraz skrajnie wolnorynkowego libertarianina Mandragora Khanda. Stolicą jest Genosse Wanda Stadt. W latach 2005-2006 Wandystan był krajem Księstwa Sarmacji. Władzę w Mandragoracie sprawują demokratycznie wybierani urzędnicy: Prezydent wraz z Radą Komisarzy Ludowych — wykonawczą, Trybun Ludowy wraz z Churałem Ludowym — ustawodawczą, Pretor wraz z Sądem Ludowym — sądowniczą, Cenzor — kontrolną. Ponadto, w Wandystanie pełnią funkcje dożywotni Mandragorzy, którzy zapewniają ciągłość władzy i nie pozwalają na przewroty czy rewolucje mogące zagrozić spójności państwa. Zdaniem jego liderów, Wandystan to kraj, w którym ceni się wolność i niezależność oraz prawo do wyboru własnej drogi do szczęścia. Wandejczycy to ludzie podchodzący do życia z dużą dozą humoru i na luzie, spontaniczni, których denerwują próby [---]. W Wandystanie od września 2007 r. działa system gospodarczy Cintra-2, w którym zastosowano schematy znane z gier RPG, co jest rozwiązaniem w v-świecie nowatorskim. Strony Wandystanu (z drobnymi wyjątkami) mogą być edytowane przez każdego obywatela. Główne medium wandejskie to Wandea Ludu, która jest popularna również za granicą.

2. Pierwsze kroki w Królestwie Baridasu

   Każdy wędrowiec, który przekroczy granice Królestwa Baridasu, zanim zamieszka powinien poznać kraj i jego obyczaje. Baridas jest wirtualnym krajem innym, niż pozostałe v-państwa i dlatego tak ważne jest, aby zrozumieć „co i jak” oraz posiąść odpowiednią wiedzę. Najważniejsze jest oczywiście przyłączenie się do Królestwa Baridasu — w tym celu należy wypełnić odpowiedni formularz. Osoba niebędąca jeszcze mieszkańcem Korony Księstwa Sarmacji wypełnia wniosek imigracyjny, pozostałe osoby — formularz przeprowadzki. Pamiętaj, że musisz mieć powyżej 15 lat — w przeciwnym wypadku konieczne będzie uzyskanie osobistego zezwolenia królewskiego na osiedlenie w Królestwie. Zezwolenie takie otrzyma osoba, która wykaże się potrzebnymi do życia w Królestwie cnotami.

   1. Zapoznanie się z normami etykiety

      Królestwo Baridasu dość rygorystycznie podchodzi do norm związanych z etykietą. To bardzo ważne, gdyż nieprzestrzeganie odpowiednich przepisów wprowadzonych przez Króla może skutkować aresztowaniem przez Straż, a wymierzona kara może uderzyć w sakiewkę z libertami. Pamiętaj tym samym o stosowaniu odpowiedniej tytulatury oraz zasad obowiązujących w miejscach publicznych.

      1. Właściwa tytulatura

      Zdecydowaną większość osób aktywnych w miejscach publicznych Królestwa Baridasu stanowią członkowie stanów wyższych. Należy zatem bezwzględnie pamiętać o tym, aby pisząc do nich — lub o nich — stosować należytą tytulaturę. To właśnie jedna z rzeczy, która odróżnia Królestwo Baridasu od pozostałych mikronacji. Ściśle należy stosować odpowiednie nazewnictwo pamiętając, że oprócz arystokracji i szlachty, gdzie stosujemy ustalone tytuły dla mieszkańców Królestwa Baridasu (Księstwa Sarmacji), czyli dla: augustów (diuków), komesów (markizów), walwasorów (hrabiów), magnusów (wicehrabiów), banneretów (baronów) , grifftonów (baronetów), kawalerów (kawalerów) i pozostałej szlachty, osobna tytulatura obowiązuje dla Króla Baridasu, Króla-Seniora Baridasu oraz Jego Baridajskiej Eminencji, czyli pierwszego Prezydenta Republiki Baridasu.

      2. Porządek stanowy

      Społeczeństwo baridajskie jest ściśle shierarchizowane — jest to związane z podziałem społeczeństwa na stany — w Królestwie wyróżniamy trzy, które bronią swoich przywilejów, jak w każdej monarchii stanowej. Stan I, tworzony przez szlachtę i arystokrację, stanowiącą podstawę społeczeństwa Baridasu. Jego członkowie stanową elitę kulturalną i intelektualną Królestwa i są wzorem honorowego i prawego postępowania dla całej reszty. Stan II tworzą duchowni z Sarmackiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej, których zadaniem jest duchowe prowadzenie mieszkańców oraz kulturowe ubogacanie społeczeństwa. Stan III tworzy największa grupa mieszkańców Baridasu — to mieszczanie i włościanie, czyli osoby, które biorący nikły udział w życiu kraju. Dla wyróżniających się członków stanu trzeciego otwarta jest droga awansu społecznego przez uszlachetnienie. Każdy stan posiada nadane przez Króla przywileje i obowiązki, które mieszkańcy muszą wypełniać, więc warto się z nimi zapoznać. Dowiesz się z nich, jakie tytuły możesz stosować, jak możesz być sądzony — a to wszystko uzależnione jest od posiadanego tytułu i swojej pozycji w Królestwie.

      3. Specyficzne dla Baridasu zakazy i ograniczenia

      Baridas posiada specyficzne uwarunkowania ustrojowe. Owszem, jest — jak i całe państwo — monarchią, ale zabarwienie owego monarchizmu jest o wiele bardziej radykalne. Właśnie z tego powodu Królestwo różni się od pozostałych wirtualnych państw, w tym także od Księstwa i Korony Księstwa Sarmacji. Jedną z różnic można zobaczyć w stolicy — Almerze. Obowiązuje tutaj podział posesji na trzy kategorie — I dla arystokracji; II — dla szlachty III — dla wszystkich poddanych Króla. Dodatkowo, na terenie Królestwa nie wolno stawiać określonych obiektów — wieżowców, szybów naftowych, rafinerii, stoczni czy wyrzutni pocisków przeciwpancernych (ordonans o posesjach w Almerze).

   2. Zapisanie na listę dyskusyjną i przedstawienie się

      Pierwsze kroki w Królestwie Baridasu najlepiej rozpocząć od wizyty na liście dyskusyjnej. Pamiętać należy, że obowiązują tam odpowiednie zasady zachowywania się, których należy bezwzględnie przestrzegać. Gdy już zarejestrujemy się i dokonamy ustawienia odpowiednich parametrów można przystąpić do aktywnego uczestnictwa w życiu Królestwa Baridasu. Drugim, bardzo ważnym krokiem, jest przedstawienie się, tak aby pozostali mieszkańcy Baridasu mogli poznać każdego nowego mieszkańca. Napisz kilka słów o sobie: kim jesteś, ile masz lat, czego oczekujesz i jak wyobrażasz sobie swoje uczestnictwo w życiu Królestwa. I najważniejsze — pamiętaj, iż lista dyskusyjna jest pod stałym nadzorem Straży — każde zachowanie uchybiające podstawowym normom społecznym będzie spotykało się ze stosowną reakcją.

      1. Zachęta do zadawania pytań

      Życiowa zasada mówi „kto pyta nie błądzi” — taką samą zasadę wyznajemy w Królestwie. Dla nowych, ale także stałych mieszkańców Królestwa przygotowaliśmy sekcję pytania i odpowiedzi. Jeżeli jednak nadal nie możesz odnaleźć odpowiedzi na nurtujące Cię pytanie nic nie stoi na przeszkodzie, aby skontaktować się z Biurem Mentora. Zadaniem Mentora jest udzielanie pomocy i wszechstronnych wyjaśnień nowym mieszkańcom Królestwa Baridasu — pomoże Ci on m.in. postawić pierwsze kroki w Baridasie czy ułatwi znalezienie odpowiedniego dla Ciebie zajęcia.

      2. Aktywne zabieranie głosu w dyskusjach

      Bardzo ważne jest, aby zabierać głos w toczonych w Królestwie dyskusjach i intelektualnych sporach. Na liście dyskusyjnej każdego dnia poruszamy mniej lub ważne tematy. Każdy pomysł czy zdanie w dyskusji są pożądane — to właśnie intelekt stanowi główną przewagę naszego Królestwa. Chęć pomocy, współpracy i dążenie do wspólnego dobra i obopólnej zgody to nadrzędne wyznawane wartości przez wszystkich poddanych Króla. Dlatego też nie bój się zabrać głosu w dyskusji — naprawdę czekamy na aktywność każdego mieszkańca. Dość często mieszkańcy spotykają się Baridajskim Czacie. W tym miejscu możesz porozmawiać z innymi mieszkańcami on-line o życiu w którymś z miast Baridasu czy też o sprawach dnia codziennego.

   3. Znalezienie sobie zajęcia

      Najgorsza z możliwych sytuacji to brak zajęcia. Pamiętaj o aktywnym uczestnictwie na liście dyskusyjnej, ale także i na Baridajskim Czacie. Jednakże, jedynie pisząc, nie będziesz w stanie wyżywić się, wyleczyć czy zakupić parceli. Po pierwsze musisz założyć konto w banku, a po drugie znaleźć sobie pracę.

      1. Co można robić w Baridasie?

      W Królestwie Baridasu istnieje wiele możliwości wykazania się. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie. Możesz tutaj rozwijać swoje umiejętności, zainteresowania z każdej dziedziny. Zabieraj głos na liście dyskusyjnej. Najwięcej laurów zbierają oczywiście pomysłodawcy, osoby kreatywne, umiejące zaprojektować nowe inicjatywy i przekonać do nich innych. Pamiętać należy jednak, że dzień w Baridasie upływa nie tylko na rozmowach na Rynku — równie ważne jest znalezienie sobie pracy. Najważniejszymi zawodami, które można wykonywać to funkcje agitatora — odpowiedzialnego za promocję Baridasu poza mikronacjami, geografa — osoby opisującej szeroko rozumianą geografię Królestwa, grafika — przygotowującego materiały graficzne na potrzeby Baridasu, kancelisty — zajmującego się pracą biurową w administracji, mentora — odpowiedzialnego za pomoc nowym poddanym Króla czy strażnika — czyli osoby odpowiedzialnej za utrzymanie porządku publicznego w Królestwie. Cała lista możliwych zawodów znajduje się na naszych stronach. Często także po zalogowaniu się w systemie gospodarczym Syriusz znaleźć można ogłoszenia o wolnych etatach w różnych firmach.

      2. Założenie konta w Banku Sarmacji

      Ze względu na fakt, że Królestwo Baridasu wchodzi w skład Korony Księstwa Sarmacji, konto bankowe należy założyć na stronach Banku Sarmacji za pomocą formularza. Założenie konta w banku jest konieczne ze względu na możliwość otrzymywania nań wszelkich środków pieniężnych — pensji, darowizn oraz bezpłatne (i bezpieczne) przechowywanie tam swoich oszczędności w wirtualnej walucie Księstwa i Korony Księstwa Sarmacji — libertach (dzielą się na 100 pinów).

      3. Praca społeczna

      Jeżeli nie rozpocząłeś pracy na własny rachunek, lub nie udało Ci się zatrudnić jeszcze w żadnej z baridajskich instytucji, możesz wykonywać pracę społeczną, która jest najprostszym sposobem na zarobienie pieniędzy. Aby wykonać pracę społeczną, należy zalogować się do systemu informatycznego Księstwa Sarmacji i odnaleźć właściwą opcję w lewej kolumnie. Jeżeli jednak niskie wynagrodzenie Cię nie satysfakcjonuje, podejmij aktywną pracę na terenie Baridasu. Praca społeczna będzie zawsze dla Ciebie dostępna, niezależnie od innych zajęć Królestwie.

      4. Kameleon

      System Kameleon jest traktowany jako system transakcyjny na terenie Księstwa i Korony Księstwa Sarmacji w tym także w Królestwie Baridasu. Dzięki systemowi za pośrednictwem którego można łatwo otrzymywać płatności za świadczone przez siebie usługi (np. prowadzenie galerii czy muzeum, wydawanie gazety) Twoje konto w Banku Sarmacji będzie coraz pokaźniejsze w liberty.

3. Królestwo Baridasu w szczegółach
   1. Historia Baridasu

   Historia zostanie opisana w I kwartale 2008 r.

   2. Symbole Królestwa

   Każde państwo posiada swoje symbole, którymi odróżnia się od innych. Nie inaczej jest z Królestwem Baridasu. Na niebieskiej tarczy herbowej widnieje królewski ptak — biały (heraldycy powiedzieliby, że srebrny) orzeł, który jest godłem Baridasu od początku jego istnienia. Flagę Królestwa Baridasu tworzy prostokątny płat tkaniny o stosunku boków 8:5. Część czołowa (przedstawiona z lewej strony) jest odpowiednikiem herbu — znajduje się na niej biały orzeł na niebieskim tle; część swobodną tworzą pasy barw baridajskich w układzie poziomym: niebieski, biały i niebieski, z umieszczonymi pośrodku pasa białego pięcioma niebieskimi gwiazdami, symbolizującymi pięć zjednoczonych plemion (Elijczyków, Rasów, Dahrimijczyków, Nawijczyków i Andurów), które dały początek Baridasowi. Obecny hymn Królestwa składa się jedynie z melodii „Sons and Daughters of Santa Lucia” — w rzeczywistości hymnu karaibskiej wyspy św. Łucji.
   
   Ponieważ Baridas połączony jest unią z Księstwem Sarmacji, oprócz herbu własnego w Królestwie używa się także Herbu wspólnego Księstwa Sarmacji i Królestwa Baridasu. Herbem pierwszym jest herb mały Księstwa Sarmacji, herbem drugim — herb Królestwa Baridasu, między nimi umieszczony jest mały herb osobisty Jego Królewskiej Mości (w Sarmacji: Jego Książęcej Mości) Daniela Łukasza, króla Baridasu — w tarczy hiszpańskiej czerwonej zwieńczonej mitrą książęcą zielony wąż w złotej koronie, ze złotym jabłkiem w pysku. Do herbu królewskiego podczepiony jest Krzyż Wielki Orderu Świętego Piotra, najwyższego odznaczenia państwowego Księstwa i Korony Księstwa Sarmacji. Do dnia 6 paŸdziernika 2008 r., zamiast herbu osobistego Jego Królewskiej Moœci Daniel Łukasza używany był herb króla‚seniora Piotra Mikołaja, drugiego króla Baridasu.

   3. Ustrój Królestwa
      1. Monarchia absolutna i unia z Sarmacją

      Królestwo Baridasu jest monarchią absolutną. Obecnie połączone jest unią z Księstwem Sarmacji i funkcjonuje w v-świecie jako kraj Korony Księstwa Sarmacji, z którym jest związany wspólnym władcą, wspólną walutą — libertem oraz systemem gospodarczym Syriusz. Ponieważ obecny król, Piotr Mikołaj zawiesił obowiązywanie sarmackich aktów prawnych na terenie całego Królestwa, Baridas może cieszyć się niespotykaną wśród innych prowincji i krajów Korony Sarmackiej niepodległością i szeroką autonomią w wielu dziedzinach życia. Obecne działania władz w Królewskim Mieście Almerze dążą do zgromadzenia całkowitej władzy w rękach Króla, z możliwością delegacji niektórych uprawnień na inne instytucje.

      2. Król Baridasu

      Głową Królestwa Baridasu jest samowładny Król, sprawujący władzę całkowitą i faktyczną nad wszystkimi dziedzinami życia Baridasu. Każda Jego decyzja jest prawem, któremu żaden poddany nie śmie się otwarcie sprzeciwić. Dla własnej wygody, Król zwołuje Radę i powołuje do życia inne instytucje wspierające Go w rządach. Nie istnieje żadna instytucja w Królestwie bądź poza nim, która mogłaby pozbawić Króla władzy. Król obejmuje władzę bezpośrednio po śmierci bądź abdykacji poprzednika. Od tego momentu wolno mu przyjmować prywatnie (to znaczy w sali tronowej) przysięgi wierności od poddanych, zwoływać radę i wydawać ordonanse. Momentem ważnym i symbolicznym w życiu króla jest koronacja, która odbywa się zawsze w Soborze Metropolitalnym w Królewskim Mieście Almerze. Po namaszczeniu olejami świętymi i nałożeniu korony, Król może sprawować swoją funkcję publicznie, czyli przyjmować przysięgi wierności i hołdy poza salą tronową, a jego ordonanse mogą być ogłaszane na Rynku Królewskim oraz we wszystkich wsiach przez heroldów. Po koronacji królowi wolno zasiadać w Świętym Synodzie Sarmackiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej i brać czynny udział w jej obradach, wchodzić przez Królewską Bramę (Carskie Wrota) każdej cerkwi i zajmować za nią należne mu miejsce. Od tego momentu, do oficjalnego adresu dodaje się tytuł „Apostolska Mość”, więc pełny, choć niewymagany oficjalnie tytuł Króla brzmi: „Jego Królewska i Apostolska Mość”.

      3. Rada Królestwa

      Najważniejszym organem kolegialnym w Królestwie jest Rada Królewska. Jego Królewska Mość zwołuje ją doraźnie, aby przedyskutować palące problemy i sprawy bieżące Baridasu. W jej skład zawsze wchodzi Król i ci, których Król imiennie zawezwie. Szczególnym przywilejem Rady jest wyznaczanie następcy tronu, jeżeli władca przed śmiercią bądź abdykacją nie zdążył go wyznaczyć. Rada Królestwa jest organem władzy sądowej w sprawach większej wagi. Zgodnie z ordonansem królewskim rozpatruje odwołania od kar wymierzonych przez Straż. Król zachowuje prawo do wymierzania kary banicji. Warto zauważyć, że rada jest jedynie organem doradczym i w praktyce nie może sprawować żadnej władzy, bez przyzwolenia królewskiego.

      4. Urzędnicy Królestwa

      Urzędnikami Królestwa nazywa się wszystkie osoby, które pełnią określone funkcje państwowe, przydzielone im przez Króla bądź radę. Urzędami tymi zostają obdarzeni najaktywniejsi poddani Królestwa. Razem z zaszczytem, jakie daje wyróżnienie przez urząd, każdy funkcjonariusz królewski musi przyjąć na siebie wypełnianie obowiązków, jakie ten zaszczyt ze sobą niesie. Najważniejszymi funkcjami są (w porządku alfabetycznym):
      
      — agitator, odpowiedzialny za promocję Baridasu poza mikronacjami,
      — architekt, tworzący strony internetowe dla Baridasu,
      — archiwista, odpowiedzialny za kierowanie biblioteką i archiwami,
      — browarnik, prowadzący baridajski browar,
      — cyrulik, prowadzący praktykę (aptekę) w Królestwie,
      — geograf, czyli osoba opisująca szeroko rozumianą geografię Królestwa,
      — grafik, przygotowujący materiały graficzne na potrzeby Baridasu,
      — heraldyk, prowadzący rejestr herbów i opracowujący symbolikę baridajską,
      — herold, sporządzający biogramy i prowadzący Komnatę Zasłużonych,
      — historyk, zajmujący się opisywaniem historii i zabytków Baridasu,
      — inicjator, prowadzący inicjatywy wszelkiej maści (kulturalne, sportowe),
      — kancelista, zajmujący się pracą biurową w administracji
      — kartograf, czyli osoba sporządzająca mapy Królestwa i jego osad,
      — kasztelan, naczelnik Królewskiego Miasta Almery,
      — karczmarz, prowadzący karczmę (restaurację) w Królestwie,
      — kronikarz, redaktor Herolda, agencji prasowej Baridasu,
      — łowca głów, którego obowiązkiem jest ściągać do Baridasu najcenniejszych ludzi z Sarmacji,
      — mentor, odpowiedzialny za pomoc nowym poddanym Króla,
      — minstrel, prowadzący audycje radiowe w Baridasie,
      — mistrz ceremonii, organizujący uroczystości publiczne,
      — poborca podatków, odpowiedzialny za pobór pogłównego,
      — podskarbi, a więc osoba zajmująca się sprawami finansowymi i rachunkami Królestwa,
      — strażnik, czyli osoba odpowiedzialna za utrzymanie porządku publicznego w Królestwie,
      — winiarz, prowadzący baridajską winnicę,
      — wójt, naczelnik wsi Slipyjów.

      5. Straż Królestwa

      Straż Królestwa to — potrzebny przecież w każdym państwie — organ porządkowy, który zajmuje się praktycznym przestrzeganiem zasad zgodnego współżycia w Królestwie. Strażnicy to poddani wykazujący się wzorową postawą i świecący przykładem urzędnicy obdarzeni przez Króla zaufaniem; ludzie, którzy niezależnie od swoich sympatii i antypatii są gotowi swoim przykładem, upomnieniem, a w ostateczności środkami prawnego przymusu nakłonić niesfornych poddanych do przestrzegania prawa i zasad obowiązujących w Królestwie. Choć posiadają dość szerokie uprawnienia, karanie za największe przewinienia należy do Rady Królewskiej, która jest również organem odwoławczym, bądź do samego Króla.

   4. Miejscowości Królestwa

   W tym momencie Królestwo Baridas posiada jedno miasto systemowe — swoją stolicę, Almerę. Jest to miasto o niezwykle bogatej historii i tradycji — dawniej siedziba Książąt Arped, w republice „drugie miasto” po stołecznej Cracoffi, a do statusu stolicy przywrócona po wprowadzeniu monarchii. To właśnie tu znajdują się najważniejsze instytucje i najciekawsze miejsca — Karczma pod Rarógiem, wspaniały Ogród Zoologiczny, Zamek Królewski z Galerią i Komnatą Zasłużonych oraz liczne zabytki, a także oczywiście nasza Szkoła Parafialna. Almera, poza tym, że jest lokalnym centrum kulturalnym i administracyjnym, posiada również rozbudowany przemysł — pracują tu manufaktury produkujące tytoń i cygara, a także winnice i browary. Jak na razie zamieszkują tu wszyscy mieszkańcy Baridasu — w systemie informatycznym nie ma bowiem innych miast. Historycznie Baridas składał się z wielu miast — m.in. Cracoffi, Kartoli, Gideny i Dahrimu. Istnieją ponadto plany powołania drugiej miejscowości — Slipyjowa — będącego dokładnym przeciwieństwem Almery — cichą i spokojną wsią rolniczą.

   5. Społeczeństwo Królestwa

      Ponieważ Baridas jest królestwem, stosunki społeczne w nim panujące różnią się w zauważalny sposób od tych spotykanych w innych mikronacjach. Ponieważ wszyscy poddani Korony Baridajskiej dostrzegają jej zbawienny wpływ na funkcjonowanie Królestwa, jest ona ściśle opisana i przestrzegana przez wszystkich. Społeczeństwo Królestwa dzielimy na trzy stany.

      1. Stan pierwszy

      Stan I tworzy cała arystokracja i szlachta Baridasu. Jego członkowie stanowią intelektualną oraz kulturalną elitę społeczeństwa. Spośród nich Król wybiera zaufanych doradców i im powierza najważniejsze funkcje w państwie. Król w swej łaskawości dozwala niżej urodzonym, jeżeli okażą się tego godnymi, przyjąć wyższe tytuły i zasiąść w gronie szlachty bądź arystokracji. Pośród arystokratów w Baridasie wyróżniamy:
      
      Komesów (diuków) i augustów (markizów), obdarzonych następującymi przywilejami:
      — prawo do poprzedzania swego nazwiska tytułem oraz stosowania herbu (awatara) w miejscach publicznych,
      — możliwość zasiadania w Radzie Królestwa na wskazanie i wezwanie Króla jak i piastowania urzędów,
      — prawo do nabywania na własność posesji I, II i III kategorii wraz z właściwymi jej budynkami,
      — prawo do czerpania z posiadanej ziemi wszelkich możliwych korzyści,
      — prawo do swobodnego handlu uzyskanymi z posiadanej ziemi dobrami zgodnie z prawem Królestwa,
      — prawo do wykupu terenu od pozostałej urodzonych, kawalerów, grifftonów, magnusów i walwasorów na wniosek złożony do Króla po zasileniu Skarbca Królestwa 200 lt,
      — przywilej pozwalający kosztem odszkodowania dla Skarbu Królewskiego w wysokości 300 lt uniknięcia rozprawy i wyroku przez Straż bądź Radę Królestwa.
      
      Walwasorów (hrabiów) i magnusów (wicehrabiów), obdarzonych następującymi przywilejami:
      — prawo do poprzedzania swego nazwiska tytułem oraz stosowania herbu (awatara) w miejscach publicznych,
      — możliwość zasiadania w Radzie Królestwa na wskazanie i wezwanie Króla jak i piastowania urzędów,
      — prawo do nabywania na własność posesji I, II i III kategorii wraz z właściwymi jej budynkami,
      — prawo do czerpania z posiadanej ziemi możliwych korzyści,
      — prawo do swobodnego handlu uzyskanymi z posiadanej ziemi dobrami zgodnie z prawem Królestwa,
      — prawo do wykupu terenu od urodzonych, kawalerów i grifftonów na wniosek złożony do Króla po zasileniu Skarbca Królestwa 300 lt,
      — przywilej pozwalający kosztem odszkodowania dla Skarbu Królewskiego w wysokości 400 lt uniknięcia rozprawy i wyroku przez Straż bądź Radę Królestwa.
      
      Spośród szlachty baridajskiej wyróżniamy banneretów (baronów), grifftonów (baronetów), kawalerów (kawalerów) i urodzonych, którzy posiadają następujące przywileje:
      — prawo do poprzedzania swego nazwiska tytułem oraz stosowania herbu (awatara) w miejscach publicznych,
      — możliwość zasiadania w Radzie Królestwa na wskazanie i wezwanie Króla jak i piastowania urzędów,
      — prawo do nabywania na własność posesji II i III kategorii wraz z właściwymi jej budynkami,
      — prawo do czerpania z posiadanej ziemi korzyści,
      — prawo do swobodnego handlu uzyskanymi z posiadanej ziemi dobrami zgodnie z prawem Królestwa.
      
      Wszyscy szlachcice i arystokraci są zobowiązani wypełniać następujące obowiązki wobec Króla i Korony:
      — oddawanie dziesiątej części swojego dochodu na rzecz Królestwa,
      — światłe rady, pomoc prawna, polityczna i pieniężna na wezwanie Króla,
      — powinność obrony przed siłami wrogimi prawowitej władzy,
      — stawiennictwo na wezwanie z wraz z pocztem wojskowym w miejscu zboru chorągwi wyznaczonej przez Króla,
      — utrzymanie w dobrym stanie posiadanego terenu,
      — opuszczenie posiadanej ziemi na wezwanie Króla, czego nie stosuje się do komesów i augustów Królestwa.

      2. Stan drugi

      Stan II Królestwa stanowi duchowieństwo Sarmackiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej, który to Kościół pełni funkcję wyznania państwowego. Do tego grona zaliczają się wszyscy biskupi, prezbiterzy, diakoni, hipodiakoni, lektorzy, akolici i hieromnisi Cerkwi, ze jej duchowym przywódcą, Patriarchą Grodziska i Całej Sarmacji na czele. Duchowni mogą wznosić kościoły i inne obiekty sakralne według własnego prawodawstwa, ze wsparciem Skarbca Królewskiego, a sądzeni karnie i cywilnie mogą być jedynie przez Radę Królestwa. W zamian Korona zobowiązuje ich do duchowego wspierania Króla, Rady i poddanych oraz do prowadzenia szkół parafialnych, aby pogłębić wiedzę społeczeństwa.

      3. Stan trzeci

      Stan III, liczebnie największy stanowią mieszczanie i włościanie. Choć nie posiadają oni żadnych stanowych przywilejów, to często dzieki ich ofiarnej pracy na rzecz Króla i Królestwa, cały Baridas może cieszyć się dobrami najwyższej jakości, najświetniejszymi uroczystościami w całym v-świecie oraz jedynymi w swoim rodzaju używkami alkoholowymi i tytoniowymi, zaś sam Król poświęca ich sprawom tyle samo uwagi, co pozostałym poddanym. Jego Łaskawość, Król, może najpracowitszym włościanom i mieszczanom uczynić zaszczyt przyjęcia w grono szlachty, jeżeli okażą się tego godni.

   6. Kultura i sztuka

   Kultura baridajska charakteryzuje się wyrafinowaniem w każdym swoim przejawie i bardzo pomaga wczuć się w miejscowy klimat. Większość mieszkańców jest melomanami — muzyka gra w naszym życiu na pewno nie ostatnią rolę. Ważna jest też sztuka, której najważniejsze dzieła można obejrzeć w Galerii Królewskiej, a także literatura, z którą spotkać można się wszędzie — niemal każdy zabytek czy inicjatywa mają tu swoją własną unikalną historię i niezwykły charakter, który nawet wizytę w restauracji przekształca w prawdziwe doznanie kulturalne. Doniosły wkład w kulturę Baridasu, a także Sarmacji i innych części v-świata miała lokalna prasa. Początkowo funkcjonował Dziennik Królewski — przez długi czas jego redaktorem naczelnym był Iwan Maria de Folvil-Arped, który swoimi, często kontrowersyjnymi publikacjami wpływał na politykę i opinię publiczną. Był on także bardzo aktywnym literatem i artystą. Od początku restauracji Baridasu monarchistycznego, na miejsce Dziennika powstał Herold, który w godny sposób odniósł się do tradycji prasy najwyższej jakości. Wprowadził także jako pierwszy opłaty za komentarze w wysokości 50 pinów (pół liberta).

   7. Sport

   Baridajczycy od zawsze uwielbiali sport. Już pierwsze plemiona murzyńskie, przed przybyciem kolonizatorów, organizowały zawody w rzucaniu assegajami do celu oraz w biegach. Biali przywieźli w te rejony zwyczaj organizowania konkursów na polowaniach na bawoły, a także wyścigów konnych. W chwili obecnej, najpopularniejszą rozrywką z kategorii sportowej dla miejscowych, są wyścigi wozów, w innych rejonach Sarmacji zwane Formułą 1. Społeczeństwo otwarte jest też na wszelkie inne rodzaje sportu.

4. System gospodarczy

   System gospodarczy Księstwa Sarmacji to Syriusz. Jest oparty na założeniach realnego rynku towarowo-pieniężnego, w okrojonej wersji. Każdy zatrudniony wytwarza pewną ilość jednostek pracy, niezbędnych do produkcji. Żeby wytwarzać ich największą możliwą ilość, należy pamiętać o kilku współczynnikach. Najważniejszy jest współczynnik zdrowia. Przy zmniejszaniu jego poziomu spada ilość wytwarzanych jednostek pracy. Możliwe jest, jednakże, wyłączenie funkcji systemowych i poświęcenie się w całości życiu kulturalnemu lub politycznemu państwa. Odpowiednia opcja znajduje się w profilu mieszkańca.

   1. Wyżywienie

   Jednym z czynników wpływających na poziom zdrowia jest wyżywienie. Informacja o nim widoczna jest od razu po zalogowaniu do panelu mieszkańca w postaci ilości dni, przez które będziemy jeszcze wyżywieni. W momencie, kiedy wskaźnik ten spadnie do zera — każdy obywatel udaje się do restauracji. Jedną z nich jest almerska Karczma pod Rarógiem, przeznaczona dla szlachty i arystokracji. Po wejściu na stronę zobaczyć możemy standardowy dla wszystkich restauracji formularz zakupu porcji wykwintnego jadła. Wypełniamy pola danymi (jeżeli nie wypełnimy pola „hasło”, na skrzynkę w panelu mieszkańca przyjdzie potwierdzenie żywienia, które należy zaakceptować) i możemy cieszyć się kolejnym tygodniem spokoju. Najdłużej wyżywieni być możemy na 12 dni. Czym skutkuje głód? Codzienną utratą punktu zdrowia, jeżeli głodni jesteśmy do siedmiu dni. Powyżej tej granicy liczba traconych punktów wzrasta do dwóch, natomiast po czternastu dniach — do trzech punktów zdrowia na dzień.

   2. Zakwaterowanie

   Kolejnym elementem wpływającym na poziom naszego zdrowia jest kwaterunek. W panelu, powyżej informacji o żywieniu znajduje się sekcja przeznaczona właśnie tej kwestii. Jeżeli nie mamy stałego miejsca zamieszkania, codziennie tracimy punkt zdrowia. Warto zaznaczyć, iż poszczególne tracone punkty — za wyżywienie i za kwaterunek — sumują się. Na początku, nie posiadając odpowiedniej kwoty, by móc zapewnić sobie własne lokum znaleźć powinniśmy mieszkania do wynajęcia, za które płacić będziemy określoną kwotę, ale które zapewnią nam ochronę przed spadającym zdrowiem. Jeśli już ustalimy z właścicielem warunki wynajmu, otrzymamy na skrzynkę w panelu mieszkańca potwierdzenie kwaterunku. Wystarczy je zaakceptować, by mieć własny, przytulny kąt.

   3. Leczenie

   Jeżeli jednak wskaźnik zdrowia spadnie — możesz wyleczyć się w jednej z aptek, a najlepiej u baridyjskiego cyrulika. Formularz podobny jest do tego z restauracji. Jedna sztuka leku powoduje przywrócenie jednego punktu zdrowia.

   4. Własne przedsiębiorstwo

      W Syriuszu istnieje też kilka innych możliwości działalności, na przykład posiadanie własnego przedsiębiorstwa. Wymagane są do tego: ziemia, budynki, pracownicy oraz surowce (w tym zawsze, elektryczność). Firma może wymieniać towary, produkować z nich inne, sprzedawać je na rynku oraz transportować, za pomocą firm transportowych.

      1. Branże i towary

      Żeby założyć przedsiębiorstwo wymagana jest przede wszystkim znajomość podstaw gospodarki. Dlatego dla początkującego mieszkańca może wydawać się to trudnym zadaniem, ale po pewnym czasie wszystko stanie się zrozumiałe. Na początku powinniśmy zapoznać się z tabelą, w której znajdują się podstawowe informacje na temat produkcji — jakie istnieją branże, jakie budynki wymagane są do produkcji określonych dóbr oraz jakie surowce są do tego potrzebne.

      2. Nabycie ziemi

      Jeśli już niejakie rozeznanie mamy i wiemy czym zająć się chcemy, potrzebna jest na samym początku ziemia. Można ją kupić w każdym mieście Księstwa Sarmacji — niekiedy jedynie z pewnymi obwarowaniami (tak jak jest to w Królestwie Baridasu).

      3. Rejestracja działalności

      Następnie wymagana jest rejestracja planowanej działalności. Odpowiedni wniosek znajdziemy w panelu mieszkańca, w znajdującej się po prawej stronie sekcji „Moje firmy”.

      4. Postawienie zakładu produkcyjnego

      Kolejnym krokiem powinno być znalezienie firmy budowlanej, która wybuduje nam wybrany budynek. Będziemy musieli go przewieźć za pomocą firmy transportowej na naszą działkę i samodzielnie ustawić.

      5. Zakup pierwszych surowców

      Jeśli będzie już to gotowe, pozostaje nam zakup odpowiednich surowców do produkcji, po raz kolejny opierając się na danej nam tabeli produkcyjnej. Dlatego dla przyszłego przedsiębiorcy powinna stać się ona podstawą planowania działalności. Nie możemy zapomnieć o energii elektrycznej, niezbędnej do produkcji. Każda jej jednostka wystarcza do przetworzenia 20 jednostek surowca. Wszystkie te surowce przetransportować musimy, powtórnie korzystając z usług firmy transportowej, do swoich magazynów. Przydatne jest w tym momencie zapoznanie się z rozporządzeniem dotyczącym sposobu obliczania odległości oraz kosztu transportu.

      6. Zatrudnienie pracownika

      Potrzebny nam jest jeszcze pracownik, który przy maksymalnej wydajności produkcyjnej przetworzyć może 20 jednostek surowców dziennie. Ilość wytworzonych jednostek pracy jest zależna, jak było to już wspomniane, od zdrowia pracownika.

5. Autorzy materiałów

   Autorzy głównych działów: JKM Piotr Mikołaj i Sł.P. Szymon bnt Nowicki (Wprowadzenie do Baridasu, Sarmacji i innych mikronacji), JBE Christoffo (Pierwsze kroki w Królestwie Baridasu), JKW Michał i Sł.P. Mirosław Iwan bnt Slipyj (Królestwo Baridasu w szczegółach), WP Jakub v-hr. Kaczyński (Gospodarka).
   Autorzy informacji o krajach: Piotr diuk Kościński (Hrabstwo Gellonii), Piotr kaw. Arthur (Hrabstwo Loardii), Mateusz kaw. Iontz (Rzeczpospolita Sclavińska), JKW Mikołaj Aleksander Piotr (Królestwo Baridasu), Henryk bnt Leszczyński (Księstwo Sarmacji i Terytorium Koronne), Edyta s.d. Konias-von Thorn-Browarczyk (Marchia Teutońska), JKM Marcin (Księstwo Trizondalu), Paviel bnt Browarczyk (Republika Tropikany), JCM Jakob (Królestwo Nowej Teutonii), Marcin hr. Pośpiech (Królestwo Scholandii), Arkadij Magov (Mandragorat Wandystanu).